Główne zagrożenia dla ratownika jakie stwarza ciekły amoniak po wydostaniu się z instalacji lub zbiornika to jego właściwości trujące i niska temperatura. Pod normalnym ciśnieniem amoniak znajduje się najczęściej w stanie wrzenia a jego temperatura spada do około –33 0C. Przed trującymi właściwościami amoniaku zabezpiecza dość dobrze ubranie gazoszczelne. Z niską temperaturą jak wykazuje statystyka czasami są trudności. Najczęściej uszkodzeniu ulegają rękawice ponieważ z konieczności w czasie pracy to one są moczone w ciekłym amoniaku.
Standardowo ubrania gazoszczelne kompletowane są w rękawice witonowe (oczywiście te droższe). Witon pomimo licznych zalet nie jest odporny na niską temperaturę. Twardnieje a przy poruszeniu ręką pęka. Konsekwencje są nietrudne do przewidzenia. Jedynym materiałem zachowującym właściwości użytkowe w temperaturze ciekłego amoniaku jest guma butylowa. Dlatego przewidując pracę z ciekłym amoniakiem rękawice w ubraniach gazoszczelnych należy wymienić na butylowe. Rękawice powinny być wykonane przez odpowiedzialnego producenta i wyraźnie oznaczone, ponieważ wyglądem nie różnią się od witonowych. (zaufanie należy mieć jednak ograniczone ponieważ każdemu zdarza się wyprodukować towar wadliwy)

Co można jednak zrobić kiedy rękawicami butylowymi nie dysponujemy.
W przypadku wyczucia stwardnienia rękawic pod żadnym pozorem nie poruszamy palcami i dłonią. Wyjmujemy rękę z ciekłego amoniaku i czekamy aż się ogrzeje i zrobi się elastyczna. Możemy to przyśpieszyć zanurzając rękę w wodzie. (wiaderko lub prąd wodny)
W przypadku gdy ubranie wyposażone jest w jedną parę rękawic może się zdążyć że przymarzną one do dłoni. Dlatego przed założeniem ubrania powinniśmy założyć cienkie rękawice tkaninowe. Do niektórych ubrań są one kompletowane przez producenta.